 |
| Jorge Luis Borges |
| Öykünün Notlarından |
|
ÖYKÜNÜN NOTLARINDAN, 15/1987 -Tek bir insanın öyküsü, öbür insanların da öyküsüdür. Roman, en yalınç anlamı ile, bir ya da birçok kişinin öyküsüdür. İnsanlar arasındaki bir insanın öyküsüdür. Bugün, belki, insanın unutuluşu diye adlandırılabilecek bir bunluk?tan söz edilebilir. Bir insanın öyküsünü anlatmak gitgide güçleşmektedir. O halde, romanın geçirdiği bunlukla karşılaştığı güçlüklerin kökü insandadır. Toplumun, tarih içinde belirli bir durumundan tarih içinde bir başka duruma geçişi dönemi içinde bulunması söz konusudur. (?) İnsanlar, biribirinden değişik durumlarda da bulunsa, kendi aralarında değinebiliyor, anlaşabiliyorlarsa, insanlar arasında olumlu bir ilişki de mümkündür. Çağdaş romanda, örneğin, söyleşinin ele alınış yolu, bize doğrudan doğruya söyleşinin güçlüğünü duyurur; olumlu bir ilişki, olumlu bir söyleşi kurulmasının artık ivedilikle yerine getirilmesi gerekliliğini anlatır. Bu bakımdan, çağdaş roman, yalnızlığı aşma gerekliğini dile getirir. Bir insanla bir başka insan arasındaki ilişkide bütün toplumsal sorun, tohum halinde vardır. Birçok insanın, birçok öykünün yaşama olanağını meydana getiren kişiler, ancak, karşılıklı bir ilişki içerisinde kendi kendileri olmağı başarabilirler. Tek başına kalan bir kişi, yüzünü, kimliğini de yitirir, öyküsünü de. Tek bir insanın kendi öyküsü olan her öykü, öbür insanların da öyküsüdür. Böylelikle çağdaş roman, kendilik, başkası ile toplum sorunlarına sıkı sıkıya bağlı olarak kendini gösterir.- ENZO PACI ?Çağdaş Roman Üzerine Birkaç Düşünce? Çev.: Bilge KARASU Türk Dili-Roman Özel Sayısı, s. 154/1964 |